KIZ İSTEME VE SÖZ KESME

               Günümüzde Çakrazlı gençler modern usullerle evlilik adımlarını atıp dünya evine girerler. Geleneksel yöntemlerde ise tanışma, Nişan ve düğün yapma, günümüze göre farklılıklar içeriyordu. Bir kere gençlerin evliliğine aileler karar verirdi. Yada gençler düğün ve bayramlarda tanışırlardı. Ailelerin de tasdik ettiği bir yuva kurmanın ilk adımı Allah’ın Emri, peygamberin kavli ile kızı istemekten geçerdi. Bu sınav geçildikten sonra Nişan sırası vardı. Nişan için ise kız tarafından oğlan tarafına bir mendil verilir ve bunun adı da Söz Kesimi olurdu. 

NİŞAN VE DÜĞÜN

               Nişan töreni kız evinde yapılırdı. Törenin içinde eğlenti mutlaka vardır. Eğlentinin devam ettiği esnada kayınpeder olacak gelinine nişan yüzüğünü takar. Kız tarafı da damat için nişan yüzüğünün  bulunduğu Mendil Bohçası sunar. Bu yüzük de damat adayı eve döndüğünde, damadın annesi tarafından takılır. Düğün tarihinde her iki taraf birleşir. Elbise, takı ve rakı konusunda mutabık kalınır. Tüm bunlar düğün hazırlığının dört dörtlük gittiğini gösterir.

               Kararlaştırılan Cuma günü gelip çattığında,Cuma Namazını müteakip tellal çağırılır. Tellalın sözlerinde her köyü davet vardır. Etkinliklerin akışı için “Düğün Başı” tespit edilir. Düğüne Bizzat davetin yolu “ Okulluk” tan geçer. Davet edilenin nüfuzuna göre tam tavuk, yada bir but, böreğin içine konulup, küfeyle bizzat kişilerin evlerine kadar getirilir ve dağıtılır. Bu işlemlerden sonra; 

               Cumartesi günü Helva Karması yapılır. Diğer hazırlıklara devam edilir.  

               Pazar günü Helva Kesmesi vardır. Oğlan evi, helva dolu tepsiyi kız evine gönderir. Aynı gün oğlan evine komşuları ve yakın köydekiler yiyecek yardımında bulunurlar. 

               Pazartesi ise Boya Yakma günüdür. Bu etkinlikte genç kızlar Sıra Çıkma yaparlar. Aynı zamanda geline alınan elbiseler sergilenir. Oğlan evinden önem sırasına göre köylere Okuluklar gönderilir. 

               Salı günü; davul, zurna, cümbüş, keman, gırnata (klarnet), Kemane (keman), darbuka ve köçeklerden oluşan Mehterlerin gelme günüdür. İkindiyi müteakip kız evinde Yük Alması yapılır. Akşamleyin damat tarafında Oğlan Kınası yakılır. Geceleyin eğlenti yapılır. Bu eğlentiye sadece oğlan evi köyündekiler katılır.  

               Çarşamba günü ise tam düğün başlar. Gün içerisinde Yatak düzeltmesi ve Kız Kınası etkinlikleri vardır (Burada kına türküsü söylenir,bakınız sayfa 10). Genç Kızlar yine Sıra Çıkma yaparlar. Bu esnada düğünü seyreden erkekler kızlar tarafından maniler ve türküler yakılır. Delikanlılar da manilerle cevap verirler.  O gün erkek evine her kim gelirse mutlaka yemek yedirilir. İsteyene içki verilir. Düğüne gelenlere Posta denir. Onlar ki Mehterler tarafından karşılanır. Postalar da düğün sahibine para hediyelerini sunarlar (kız evine ait postalar) Düğün Türküsü söylerler. sayfa 10). Biraz kafayı bulanlar silah atar. Zamanla, varsa husumetler ortaya çıkar. Hatta büyük boyutlu kavgaların çıkması da olağandır. Düğün aynı içerikte geceleyin devam eder. 

               Perşembe günü, düğünün o kalabalığı, o zorluğu içinde Hak Alma vardır. İşin zorluğundan Düğün başı ve düğün sahibi gına gelir. Gelin evinin uzaklığına göre Hak Almasına gidilir. Eve varıldığında, gelin merdiven basında damadı karşılar. Damat geline “Görümlük” takar. Anne ve ona yakın kimseler çığlık atarak ağlamaya başlarlar. Kızı için, “Gızcıvazım, gızcıvazım mancarları diktiy, bahçeleri yaptıy, yemeden gidiyorsuy gızcıvazım. Ben sana şimdi nasıl dayanam gızcıvazım...” benzeri yakılar yakar. Sonra evin önüne çıkılır ve gelin ata biner. “Soyunu devam ettirsin, dölü bol olsun” düşüncesiyle kucağına bir erkek çocuk verilir. Ardından damadın evine doğru hareket edilir. Evin önüne gelindiğinde gelin attan iner. Eline pekmez sürülür. Bunun anlamı da “Eve yapışsın, evine bağlı olsun” dur. Damat yatsı namazını müteakip sille tokat yada burma ile gerdeğe uğurlanır. Ayrıca evin kapı ve duvarları tekmelenir. Bunu da Güvey Koyma denir.  

               Cuma günü kız tarafı, damat evine Duvak Günü için gelir. Buradaki amaç gelinin bakire çıkıp, çıkmadığını kontrol etmedir. 

               İşte bu etkinliklerle geleneksel Çakraz düğünleri sona erer.  

  İşte bu etkinliklerle geleneksel Çakraz düğünleri sona erer.  

              Günümüzde bu, kızların mani atma, türkü yakma ve erkeklerin de buna manilerle cevap vermeleri   geleneği kalmamıştır.Yine düğüne gelenlerin mehterlerle karşılanması adeti de bugün artık yoktur. Günümüzde evlenme törenleri, düğünler bu kadar detaylı değildir. Bu yöreye özgü geleneklerden sadece birkaçı kalmıştır.

TEŞEKKÜR

Bu sayfada yer alan bilgiler Bartın İl Turizm Müdür Vekili sayın İsmail AKTAŞ'ın Çakraz' la ilgili bir çalışmasından derlenmiş olup, bu bilgilerin güncellenmesi amacıyla bazı bölümlere tarafımızdan bir takım eklemeler yapılmıştır. Bu eklemeler sebebiyle Sayın İsmail AKTAŞ' ın  hoşgörüsüne sığınarak kendisine teşekkürlerimizi arz ederiz

ÖNEMLİ UYARI

Sitemizde yayınlanmakta olan tüm haber bilgi ve resimler aksi belirtilmedikçe  ticari amaçla  kullanılmamak şartıyla, izin alınarak ve kaynak belirtilerek kullanılabilir