Çakraz’ın kuşaktan kuşağa taşınan eğlencelik oyunlarında; yöre insanının pratik zekası, sevecenliği, paylaşımcılığı ve çevikliği görülürdü. 20-25 yıl öncesinde tek tük görülebilen bu oyunların hiçbiri günümüze ulaşamamıştır.  

               Cemal Oyunu’nu oynanması Ramazan ve Kurban Bayramlarına rastlardı. Nerede bayram yapıldıysa O köyün gençleri bayram akşamı buluşurlar. Aralarında oyun oynayanlar, Şarkı ve türkü söyleyenler mutlaka vardır. Oyun başladığında evler tek tek ziyaret edilir. Oynama cesaretini gösterebilenler, aşıklar ve enstrüman çalanlar hünerlerini sergilerler. Nadir olarak ilahiler de söylenirdi. Ev sahibi bu etkinliğin karşılığında bayram yemekleri verir. Yaşıtları varsa (erkekler) katılırdı. Ev dolaşmaları bittiğinde mevsimine göre açık havada veya köy odasında toplanılırdı. Ardından yemekler yenilir ve Burma oyunuyla gece yarılarına kadar eğlenilirdi.              

               Bunun haricinde çocukların, gençlerin ve orta yaş gurubunun oynadığı eğlencelik oyunlarda vardı. Mekana göre evlerde, köy aralarında ve çobanlık yapılırken oynanan başlıca oyunlar şunlardır; 

               Beştaş, Dokuztaş, Düngülüş, Aynuz buynuz, Ebe, Yesir Alma, Gamak Alma, Topaç Çevirme, Çelik Çomak Oyunu, Solak Oyunu ve Bezirganbaşı’dır.  

               Kış gecelerindeki aile ziyaretlerinde; ne anlama geldiği bilinmeyen söylemler, sohbetlerin sonlarında yer alırdı. “Eveleme, Develeme, Deve Guşu, Ayguç, Guyguç, İpten Oluğa, Oluk Çeker Boluğa, Zellem Sırça, Çektir Çubuğa”.

TEŞEKKÜR

Bu sayfada yer alan bilgiler Bartın İl Turizm Müdür Vekili sayın İsmail AKTAŞ'ın Çakraz' la ilgili bir çalışmasından derlenmiş olup, bu bilgilerin güncellenmesi amacıyla bazı bölümlere tarafımızdan bir takım eklemeler yapılmıştır. Bu eklemeler sebebiyle Sayın İsmail AKTAŞ' ın  hoşgörüsüne sığınarak kendisine teşekkürlerimizi arz ederiz

ÖNEMLİ UYARI

Sitemizde yayınlanmakta olan tüm haber, bilgi ve resimler aksi belirtilmedikçe  ticari amaçla  kullanılmamak şartıyla, izin alınarak ve kaynak belirtilerek kullanılabilir