AYÇA DOĞRU

Merhaba,

                    Yaşamak doğanın kanunudur derler ya,kimi zaman evet doğru...Yaşamak doğayla birlikte var. Doğa olmadan insan varlığı düşünülemez değil mi? Bir düşünün şimdi: İnsanlar, doğa, yaşamak...Bu üçü birbiriyle bağlantılı ve üç önemli hayat mimarı...

                    Bu üç önemli mimarın hayatımızdaki önemi ne kadar fazladır, orası insanına göre değişiyor. Şimdi sizlere değinmek istediğim konu bir doğa katliamına dur demekle ilgili. Sizlerin de desteği ile durdurulabilecek olan,durdurulması gereken katliamı anlatıyorum sizlere.

                    Adım Ayça. 13 seneye yakın bir zamandır Çakraz' a 5 km uzaklıktaki Akkonak Köyü' nde yaşıyorum. Aslen Kurucaşileliyiz ama, annemin köyü burası. Köyümüz turistik bir bölge ve Alla' ın vermiş olduğu muhteşem bir doğaya ve doğal bir limana sahip. Fotoğraflarda da gördükten sonra değerlendirmeyi siz de yapacaksınız zaten. Bu görmüş olduğunuz doğayı katleden insanlarla aynı ortamda yaşıyoruz, ailem ve bu katliama izin vermeyen sayılı insanlarla... Akkonak Köyü' ne köyüme, köyümüze bir dolgu rıhtım yapılmak isteniyor. Bu rıhtımın yapılma amacı, bize 5 km uzaklıkta olan bir köyde mermer çıkarılması ve çıkarılan bu mermerler bizim köyümüzden gemilere yüklenerek ihraç edilecek.

                    Neden bizim köyümüz katliama uğruyor? Neden buraya rıhtım yapılıyor? Neden?.. Neden?...

                    Nedenlerle dolu soru işaretleri mevcut beyinlerimizde...Olumlu ve olumsuz ,iki taraftan da baktığımızda haklı , haksız bir şeylerin döndüğü ortada.

                    Ve bu döngüde çabalıyoruz. Niçin?...Gelecek nesiller için...Onlara insanlık bırakmamız için...İnsanlığın ve bizler gibi doğaya değer veren kişilerin görmeleri için... Doğa olmadan insanlar yaşayamaz. Doğa insanların ihtiyacıdır. Doğa olmadan nefes alınmaz. İnsan nefes almadan yaşayabilir mi?

                    HAYIR!...

                    Bazen insanların konuştuklarını anlamakta güçlük çekiyorum. Şöyle bir baktığımda acaba ne demek istiyor veya ne demeye çalıştığını acaba o da biliyor mu diye soruyorum kendime. Bilgisizlik bizim suçumuz, bilgilenmek ise elimizde. Öyleyse neden cehalete izin veriyoruz? Yapabileceğimiz onca şey varken neden sürekli kolay -yolu seçip kaçıyoruz?

                    Oysa savaşarak bir şeyleri elde etmek mümkün. Kaybetmekten daha fazla mutluluk ve daha az acı vermez mi?

                    Tüm çabamız doğayı bozmak isteyenlerle mücadele etmek için... Sonuna kadar da bu mücadeleden yılmayacağız.